محمدصادق نجمى

132

حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى )

زيرا أو به هنگام جنگ آن چنان به خشم مىآيد كه زير پاى خود را نمىبيند ! « 1 » جبير بن مطعم به وعده‌اش وفا نمود وپس از مراجعت وحشى به مكة أو را آزاد كرد . 2 . وديگر كسى كه وحشى را بر اين جنايت تشويق كرد ودر به شهادت رسانيدن حمزه نقش اساسى داشت ، هند همسر أبو سفيان بود . أو كه در چرب زبانى وزيبايى زبانزد مردم مكة بود « 2 » واز فتاكى وبىباكى وحشى واز پيمانش با جبير آگاهى داشت ، با وى ملاقاة نمود وبر انجام مأموريتى كه برعهده گرفته بود تأكيد وترغيب كرد ودر مقابل قتل يكى از سه نفر كه جبير پيشنهاد داده بود ، جايزهء بزرگى را بر وى وعده داد . پاسخ وحشى به هند همان بود كه به جبير داده بود ، ولى در قتل حمزه أو را اميدوار ساخت ولذا در طول راه هر وقت وحشى وهند به همديگر مىرسيدند هند أو را با اين جمله خطاب مىكرد وبر تصميمش تشويق مىنمود : « وَيهاً يا أَبا دسمة اشْفِ وَاسْتشْفِ » ؛ « 3 » « به هوش باش اى ابا دسمه ( كنيهء وحشى است ) تا دل ما را آرام وخودت را آزاد كنى . »

--> ( 1 ) شرح نهج البلاغة ، ج 1 ، ص 243 ؛ تاريخ ابن‌كثير ، ج 3 ، ص 11 ؛ الروض الأُنُف ، ج 3 ، ص 138 ؛ بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 83 ( 2 ) مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 178 ( 3 ) طبري ، ج 2 ، ص 368 ؛ كامل ، ج 2 ، ص 103 ؛ البداية والنهاية ، ج 3 ، ص 11 .